.
miasta
parafii Szlichtyngowa
 
 Do czasów Reformacji ludność Górczyna i sąsiednich wiosek, wchodzących obecnie w skład parafii naszej była wyznania katolickiego. Jurysdykcję nad tą częścią diecezji sprawował arcybiskup poznański. Z chwilą założenia miasta oraz napływu ludności protestanckiej, duchowe oblicze ziemi Szlichtyngowskiej uległo istotnej zmianie. Dynamizm ówczesnego życia protestanckiego spowodował przejście na protestantyzm ludności katolickiej Górczyny, Dryżyny, Wyszanowa. Najliczniejszy ośrodek katolicki stanowił w okolicy 
 
 <>Zamysłów
.

3 maja 1656 r. wojska szwedzkie wkroczyły na ziemię szlichtyngowską. Rozpoczęły się grabieże i pożary. Ludność opuściła swoje zagrody i ukryła się w pobliskich lasach.
W roku 1709 nowe nieszczęście nawiedziło miasto. Okropna w swych skutkach zaraza spowodowała prawie całkowite wymarcie miasta i okolicy. W przeciągu jednego tylko roku zmarło w Szlichtyngowej ok. 500 osób. Miasto się wyludniło. Pozostała przy życiu  ludność udała się do krewnych we Wschowie, Lesznie i innych miasteczek.

W roku 1792 Szlichtyngowa przeszła pod panowanie pruskie.

 Po I wojnie światowej i pokoju wersalskim pozostały po stronie niemieckiej skrawki archidiecezji Gnieźnieńsko-Poznańskiej i chełmińskiej. Dla terenów tych, w skład których weszła także ziemia wschowska, utworzono w dniu 1 grudnia 1920 roku delegaturę arcybiskupią podległą arcybiskupstwu poznańskiemu. Siedzibę delegatury zamierzano początkowo umieścić w Mędyrzeczu. Jednakże rozmowy prowadzone na ten temat między arcybiskupem  paznańskim a miejscowymi władzami nie dały pozytywnych wyników. Władze niemieckie proponowały na siedzibę delegatury – klasztor pocysterski w Paradyżu. Ostatecznie wybór  padł na Tuczno, w pow. Wałeckim. Delegatem ap. Został ks. kan. Robert Weimann, członek kapituły poznańskiej.

W dniu 1 maja 1923 r. Stolica Apostolska podniosła delegaturę do godności Administracji  Apostolskiej podległej bezpośrednio Rzymowi. Nowa jednostka administracyjna obejmowała swym zasięgiem wszystkie polskie ziemie wzdłuż granicy od Śląska do Bałtyku, pozostawione przy Prusach. W skład Administracji Apostolskiej weszły powiat: Złotowski i Wałecki w Prusach Zachodnich: Bytowski i Lęborski na dawniejszym Pomorzu Pruskim oraz części powiatu Chociaskiego, Czarkowskiego, Wieluńskiego, Skwierzyńskiego, Mędzyrzeckiego, Babimojskiego i Wschowskiego. Administracja Apostolska była podzielona na 8 dekanatów: Pszczew, Babimost, Wałcz, Wschowa, Piła, Złotów, Lębork i Człuchów.
 Po śmierci adm.ap. Weimanna, 6, lipca 1926r. został zamianowany ad. Ap. Ks. Maksymilian Kaller, proboszcz parafii św. Michała w Berlinie.
Tak więc Szlichtyngowa dzieliła losy przynależności dekanatu Wschowskiego i od r. 1920 małe grono katolików tutejszych podlegało jurysdykcji Prałatury Pilskiej.

W roku 1945 Szlichtyngowa weszła w skład Administracji Apostolskiej Gorzowskiej  w granicach swej macierzyńskiej parafii Zamysłów.
Jest rzeczą charakterystyczną iż miasto Szlichtyngowa nie stanowiło de iure nigdy erygowanej parafii katolickiej. Każdorazowy proboszcz Zamysłowa roztaczał opiekę duszpasterską nad wiernymi Szlichtyngowej. Po drugiej wojnie światowej sytuacja powyższa uległą poprawie o tyle, że od roku /1957/ każdorazowy proboszcz Zamysłowa rezyduje w Szlichtyngowej przy byłym kościele ewangelickim...

Zbudowany w 1645 r zbór dopiero po II wojnie światowej, gdy ludność niemiecka opuściła ten teren, został w dniu 28.08.1946r. przekazany przez Okręgowy Urząd Likwidacyny w Poznaniu w zarząd  i użytkowanie parafii Zamysłów. Po wyremontowaniu został poświęcony w 1947r. /21 września - dokładnie wg Kroniki Parafialnej/. Do tego czasu wszystkie nabożeństwa /w Szlichtyngowej/ odbywały się w wybudowanej przez mniejszość katolicką w 1932 r. kaplicy p.w. Matki Bożej Bolesnej. Ze względów duszpasterskich, dekretem Bpa W. Pluty z dnia 26.04.1974 przeniesiono siedzibę parafii Zamysłów do Szlichtyngowej .