.
miasta
parafii Szlichtyngowa
Swoje powstanie miasto Szlichtyngowa zawdzięcza Janowi Szlichtyngowi ze Wschowy. Ten sędzia ziemski, najwybitniejszy - jak pisze profesor Włodzimierz Dworzaczek - przedstwiciel swojego rodu, 20 lipca 1644 roku wyjednał u króla Władysława IV Wazy przywilej lokacyjny. Miasteczko założone na prawie magdeburskim zajęło część gruntów wsi Górczyna. Miało regularną zabudowę, a zasiedlili je niemieccy ewangelicy - uciekinierzy ze Śląska ogarniętego wojną trzydziestoletnią. W październiku 1645 roku zakończyła się budowa zboru ewangelickiego (niestety - dokładnie trzysta pięćdziesiąt lat później budowla spłonęła i dzisiaj znamy ją tylko z rycin i fotografii). Kolejne lata to umiarkowany rozwój Szlichtyngowej. U schyłku siedemnastego stulecia miasto zniszczył potężny pożar. Niegdy nie było tu dużego przemysłu, a mieszkańcy trudnili się rzemiosłem. W okolicy znani z rzetelności byli szlichtyngowscy szewcy, młynarze czy sukiennicy. W epoce napoleońskiej miasto znalazło się w granicach Księstwa Warszawskiego. Kolejne wieki to panowanie pruskie. W roku 1838 ukończono budowę ważnej drogi państwowej Poznań-Głogów przechodzącej przez Szlichtygowę. Kilkadziesiąt lat później dotarła tu równiej kolej żelazna za sprawą uruchomienia linii Głogów-Góra (dziś zamkniętej przez PKP). Tragiczne lata drugiej wojny światowej to filia obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen zlokalizowana właśnie w Szlichtyngowej. Armia Czerwona posuwająca się w głąb Niemiec wkroczyła do miasta w lutym 1945 roku. Szlichtyngowa po ponad 150 latach powróciła w granice Polski. Pięć lat później znalazła się w powiecie  wschowskim i ówczesnym województwie zielonogórskim. Po reformie administracyjnej w roku 1975 miasto stało się siedzibą gminy leżącej w województwie leszczyńskim. Piętnaście lat później - w wolnej Polsce - mieszkańcy Szlichtyngowej wybrali swój pierwszy samorząd. Rozpoczął się jakościowo nowy etap w dziejach miasta i gminy, które od stycznia roku bieżącego weszły w skład powiatu nowosolskiego i województwa lubuskiego.
 .