ADAM  DYCZKOWSKI                                                                                                                  Zielona Góra, 2005.01.20
Biskup
Zielonogórsko-Gorzowski
 
 

List pasterski na Wielki Post

Drodzy Bracia i Siostry!
Na początku Mszy św. słowami uznajmy przed Bogiem, że jesteśmy grzeszni kapłan wzywa nas do odnowienia w sobie ducha pokuty. Posypywaniem głów popiołem w Środę Popielcową rozpoczęliśmy czas pokuty, czas rachunku sumienia i żalu z powodu naszych win. W Roku Eucharystii warto przypomnieć sobie sens i znaczenie aktu pokuty we Mszy św.
Przez słowa uznajmy przed Bogiem, że jesteśmy grzeszni wyrażamy prawdę o sobie wobec Boga i bliźnich. Wezwanie do nawrócenia i ducha pokuty, do odkrywania prawdy o sobie pojawia się także w innych modlitwach Mszy św. Duch pokuty przenika śpiew hymnu Chwała na wysokości Bogu. Wówczas modlimy się słowami: Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Który gładzisz grzechy świata, przyjm błagania nasze. Podobnie modlimy się przed przyjęciem Pana Jezusa w Komunii św. - Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, a przy trzecim wezwaniu - obdarz nas pokojem.
Umiłowani Bracia i Siostry!
Rozpoczynając uczestnictwo w Eucharystii powinniśmy, podobnie jak Piotr Apostoł, spojrzeć w oczy Jezusa Chrystusa pełne bólu i miłości przebaczającej. W tych oczach dostrzegł Piotr nieskończoną miłość miłosierną Boga. Dostrzegł też straszliwą złość własnego czynu zdrady, dlatego gorzko płakał. Ten ból sumienia towarzyszył Piotrowi do końca jego życia.
Na ołtarzu lub obok niego zawsze stoi Krzyż. On nam przypomina, że w każdej Mszy św. uobecnia się męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. I my, podobnie jak Piotr, spotykamy się z Chrystusem przybitym do Krzyża i na nas spogląda On okiem pełnym bólu, ale także pełnym miłości miłosiernej i przebaczającej. Dlatego z wielkim żalem przeżywajmy akt pokutny, ucząc się Piotrowej postawy szczerego bólu sumienia.
Umiłowani!
 Kościół święty naucza, że Eucharystia wzywa nas do nawrócenia i oczyszcza serce człowieka żałującego za grzechy i pokutującego, świadomego swej nędzy i pragnącego przebaczenia od Boga. Kościół przypomina nam równocześnie, że Eucharystia nie zastępuje spowiedzi sakramentalnej. Tylko spowiedź sakramentalna jest jedynym zwyczajnym sposobem, w jaki dostępujemy pojednania z Bogiem i Kościołem po popełnieniu grzechów ciężkich . W przypadku popełnienia grzechu ciężkiego, pełne uczestnictwo w Eucharystii z przyjęciem Komunii Świętej jest uwarunkowane przystąpieniem do sakramentu pokuty i pojednania.
Przez akty pokutne we Mszy św. wzywa nas także Kościół święty do pojednania się z bliźnimi. Nie można bowiem pojednać się z Bogiem, a szczególnie nie można oddawać Mu czci, gdy jesteśmy nieprzyjaciółmi wobec bliźnich. Poucza nas o tym sam Jezus Chrystus, gdy w kazaniu na górze woła: Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj! (Mt 5,23-24).
W obliczu konfliktów w życiu społecznym winniśmy robić rachunek sumienia z grzechów w sposób szczególny rujnujących harmonię i współpracę międzyludzką. Lustrem, w którym warto się często przeglądać w rachunku sumienia są słowa św. Pawła Apostoła: Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami. (…) Kto dotąd kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje uczciwie własnymi rękami, by miał z czego udzielać potrzebującemu. Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. (…) Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważenie - wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie. (Ef 4,25-32)
Umiłowani Bracia i Siostry!
 Ojciec Święty pragnie, abyśmy w Roku Eucharystii, zwłaszcza przez rekolekcje wielkopostne, przygotowali się do owocnego przeżywania Wielkiego Tygodnia, a szczególnie Wielkiego Czwartku. W tym dniu Kościół święty dziękuje Chrystusowi za ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa. Drogich Kapłanów gorąco proszę, aby wszyscy przybyli do katedry w Wielki Czwartek, 24 marca na godz. 900. Będziemy wspólnie sprawować Eucharystię z poświęceniem olejów – Mszę Krzyżma.
Proszę Was, Umiłowani Diecezjanie, byście w Wielki Czwartek przed południem umożliwili Waszym Kapłanom udanie się do katedry, nie oczekując przy konfesjonałach, ani nie próbując załatwiać niczego w kancelarii parafialnej. Zgromadźcie się natomiast jak najliczniej w kościele na Mszy św. po południu, by razem z Waszymi Drogimi Duszpasterzami uwielbiać Jezusa Chrystusa w niezwykłym darze Eucharystii i kapłaństwa.
 Proszę też, aby rada parafialna i członkowie grup oraz stowarzyszeń omówili z duszpasterzami, jakie są możliwości organizowania adoracji Najświętszego Sakramentu w kościołach parafialnych i filialnych. Potrzeba bowiem na nowo ożywić modlitwę adoracyjną przed Najświętszym Sakramentem. Należy zaplanować comiesięczne adoracje kilkugodzinne czy całodniowe, a w parafiach, gdzie jest zapewniona obecność wiernych, także całonocne.
 Na odnowienie prawdy o sobie wobec Boga i bliźnich, na moc duchowej przemiany przez częste korzystanie z sakramentu pokuty i uczestnictwo w niedzielnej i świątecznej Mszy św., a szczególnie na odnowienie w sobie Chrystusowej postawy wobec naszych bliźnich Drogim Kapłanom i Wiernym Świeckim błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

+Adam Dyczkowski
Biskup Zielonogórsko-Gorzowski